همسفر

پانــداے بزرگــــ پرسیــد :

کدومـش مهمتـره سفـــر یا مقصـــد ؟

اژدهــاے کوچکـــــ گفتـــــ :

همسفـــر

«جیمز نوربری »

نفسهایت

اگر کارگردان بودم موسیقی متن تمام فیلم هایم

صدای نفس هایت بود ...

اینجا

اینجاصدای نفس های بهترینای شهرم بود وهست......نفس بکش.......

بازم یادتون

یادگاران روزای خوب سلام

وقتی یادداشتاتونو می خونم که درددارید وتلخی.... تلخ ودردمند میشوم. دلم بالبخنداتون و خوشبختیاتون می شکفد

اگر خوشیاتونو نگفتید نگفتید ولی درداتون نصف نصف بهم بگویید روزگارتون چه رنگیست چه جور می جنگید???

پنبه شد

بگذر از نی، من حكايت ميكنم

وز جدايی ها شكايت ميكنم

ناله های نی ، از آن نی زن است

ناله های من ، همه مال من است

شرحه شرحه سينه ميخواهی اگر

من خودم دارم ، مرو جای دگر

اين منم كه رشته هايم پنبه شد

جمعه هايم ناگهان يكشنبه شد

چند ساعت ، ساعتم افتاد عقب

پاك قاطی شد سحر با نيمه شب

يك شبه انگار بگرفتم مرض

صبح فردايش زبانم شد عوض

آن سلام نازنينم شد «هلو»

وآنچه گندم كاشتم ، روييد جو

پای تا سر شد وجودم «فوت» و«هد»

آب من«واتر» شد و نانم«برد»

وای من! حتي پنيرم «چيز» شد

است و هستم ، ناگهانی «ايز» شد

من كه با آن لهجه و آن فارسی

آنچنان خو كرده بودم سال سی

من كه بودم آنهمه حاضر جواب

من كه بودم نكته ها را فوت آب

من كه با شيرين زبانيهای خويش

کار خود در هر كجا بردم به پيش

آخر عمری ، چو طفلي تازه سال

از سخن افتاده بودم ، لال لال

كم كمك ،‌ گاهي «هلو» ، گاهي «پيليز»

نطق كردم! خرده خرده ، ريز ريز

در گرامر همچنان سردرگمم

مثل شاگرد كلاس دومم

گاه «گود مورنينگ» من جای سلام

از سحر تا نيمه شب دارد دوام

با در و همسايه هنگام سخن

لرزه می افتد به سر تا پای من

مي كنم با يك دو تن اهل محل

گاهگاهي يك «هلو» رد و بدل

گر هوا خوبست يا اين كه بد است

گفتگو درباره اش صد در صد است

جز هوا ، هر گفتگويی نابجاست

اين جماعت ، حرفشان روی هواست

بگذر از نی ، من حكايت مي كنم

وز جدايی ها شكايت مي كنم

نی كجا اين نكته ها آموخته

نی كجا داند نيستان سوخته

نی كجا از فتنه های غرب و شرق

داغ بر دل دارد و تيشه به فرق

بشنو از من ، بهترين راوی منم

راست خواهی ، هم نی و هم نی زنم

سوختند آنها نيستان مرا

زير و رو كردند ايران مرا

كاش ميماندم در آن محنت سرا

تا بسوزانند در آتش مرا

تا بسوزانندم و خاكسترم

در هم آميزد به خاك كشورم

ديدی آخر هر چه رشتم پنبه شد

جمعه هايم ناگهان يكشنبه شد

"هادی خرسندی"

برای

برای تو برای او برای ما

آرزوی دل خوش

سلامتی همه

خداراشکرامسال هم تمام شد

از90دانش آموزم 30بیست داشتم عالیییییی

تیزهوشان وپیشتازان