گرم

روزمعلم وفرزانگان

جشن معلم وکوثر

یادشان چقد چشم دلم رو گرم می کند....

شاگردان عزیزم هرجای این دنیایید یادتان زنده دلتان گرم وروحتان شادبادا

استادان وآینده سازان خسته نباشین

اشکای پنهون من

 

این آسمون این آسمون
خورشیدوماه خورشیدوماه
بااشکای پنهون من
بی تو بی تو بی تو
همه هیچندهمه هیچندهمه هیچ
بارون که آروم بزنه
روشونه های خیس من
شیداترین نسیم هم که بیاد
یادتوبامن نباشه یادتوبامن نباشه
بی تو بی توـ بی تو
همه هیچندهمه هیچند
همه هیـچ
یادتوبااومدنت 
بادسته گلهای قشنگ
بااون روزی که من
نیستم وتنهاتومیای
بااون همه نبودنات
بااین همه خستگیام
آه که چقداومدنت
 آه که چقداومدنت
دنیاموزیبامی کنه
دنیاموزیبامی کنه
فدای گردقدمات
تک تک مژهام بشن
ای گل من ای گل من
چه باشم ونباشم وچه باشی ونباشم
بیابیابیا
ای  توکه بااومدنت
پرمی کشم پرنده وار سرمی کشم تاآخرین تاآخرین قطره ی جام

رضا علی زاده 400/1/27

 

این را نوشتم دوس دارم ترانه بشه یه صدای عالی بخوندش ببینم پیدا می کنم

 

البته زیبا نیسا ولی شد دیگه

خارشکسته

ماپیرشدیم وکوچه هایت گل ماند

این خارشکسته عاقبت دردل ماند

این آمدن ورفتنای بی انگیزه

افسوس برای شهربیحاصل ماند

رضا علی زاده بندرگناوه

بوی گل یاس

این بندرآکنده زاحساس گناوست
گلدان پرازبوی گل یاس گناوست
اینجا که دلش نازک وخونین شده امروز
یکروز شود معدن الماس گناوست
شعرازرضا علی زاده
تقدیم به بچه های گناوه